श्वित्रम् [श्वित्+रक्]
1. सफ़ेद कोढ़2. फुलबहरी, कोढ का दाग़ (त्वचा पर)–“तदल्पमपि नोपेक्ष्यं काव्ये दुष्टं कथंचन ।स्याद्वपुः सुन्दरमपि श्वित्रेणैकेन दुर्भगम् ॥”–काव्या० १।१७ ।