संस्कृत-शब्दकोशः

ब्रह्मिन् ब्रह्मी

ब्रह्मिष्ठ

ब्रह्मिष्ठ a. Thoroughly proficient in the Vedas, very learned or pious; ब्रह्मिष्ठमाधाय निजेऽधिकारे ब्रह्मिष्ठमेव स्वतनुप्रसूतं R. 18. 28.
−ष्ठा An epithet of Durgā.



Correction: