भिषजावर्त भिषज्य

भिषज्

भिषज् m. [बिभेत्यस्मात् रोगः, भी-षुक् ह्र- स्वश्च Uṇ. 1. 134]
1 A physiciand, octor भिषजामसाध्यं R. 8. 93.
2 N. of Viṣṇu.
3 Medicine, a remedy. −m. dual. The two Aśvins (phy sieians of gods).
−Comp.
−जितं a drug or medicine.
−पाशः a quack doctor.
−वरः an excellent physician. (
−रौ) the two Aśvins.

---