संस्कृत-शब्दकोशः

भीष्म भुक्त

भीष्मक

भीष्मक 1 N. of a son of Śantanu by Gaṅgā.
2 N. of a king of the Vidarbhas, whose daughter Rukmiṇī was earried off by Kṛṣṇa.



Correction: