संस्कृत-शब्दकोशः

मञ्जर मञ्जरित

मञ्जरि

मञ्जरि f.
1 A shoot, sprout, spring; निवपेः सहकारमंजरीः Ku. 4. 38; सदृशकांतिरलक्ष्यत मंजरी R. 9. 44, 16. 51; so स्फुरतु कुचकुंभ- योरुपरि मणिमंजरी Gīt. 10; मुखं मु- क्तारुचो धत्ते घर्मांभःकणमंजरीः Kāv. 2. 71.
2 A cluster of blossoms.
3 A flower-stalk.
5 A (parallel) line or row.
6 A pearl.
7 A creeper.
8 The holy basil.
9 The plant Tilaka.
−Comp.
−चामरं a chowrie in the form of a sprout, fan-like sprout; V. 4. 4.
−नम्रः the plant called वेतस.



Correction: