संस्कृत-शब्दकोशः

मनीक मनीषिका

मनीषा

मनीषा [ईस्-अङ् ईष्; मनस ईषा शकंº]
1 Desire, wish; यो दुर्जनं वशयितुं तनुते मनीषां Bv. 1. 95.
2 Intelligence, understanding; प्रविभज्य पृथङ् मनीषया स्वगुणं यत्किल तत्करिष्यसि Śi. 16. 42.
3 A thought, idea.
4 Ved. Hymn, praise.



Correction: