संस्कृत-शब्दकोशः

मन्दाकिनी मन्दार

मन्दायते

मन्दायते Den. A. 1 To go slowly, tarry, lag behind, loiter, delay; मंदायंते न खलु सुहृदामभ्युपेतार्थकृत्याः Me. 38; V. 3. 15.
2 To be weak or faint, grow dim; दिशि मंदायते ते जो दक्षिणस्यां रवेरपि R. 4. 49.



Correction: