मिश्र् मिष्

मिष

मिष [मिष्-क]
Emulation, rivalry.
−षं Pretext, disguise, deceit, trick, fraud, false or outward appe arance; बालमेनमेकेन मिषेणानीय Dk. (often used like छल q. v, to indicate an उत्प्रेक्षा); न रोमकूपौघमिषाज्जगत्कृता कृ- तश्च किं दूषणशून्यबिंदवः N. 1. 21; वदने विनिवेशिता भुजंगी पिशुनानां रसनामिषेण धात्रा Bv. 1. 111; अस्वस्थतामिषेण Dk.

---