मुमूर्षु मुरगण्ड

मुर

मुर N. of a demon slain by Kṛṣṇa; पार्थेनाथ द्विषन्मुरं Śi. 2. 1.
−रा N. of a fragrant plant.
−रं Encompassing, surrounding.
−Comp.
−अरिः 1. an epithet of Kṛṣṇa; मुरारिमारादुपदर्शयंत्यसौ Gīt. 1. −2. N. of the author of Anargharāghava. −जित्, −द्विष्, −भिद्, −मर्दन, −रिपु, −वै- रिन्, −हन् m. epithets of Kṛṣṇa or Viṣṇu; प्रकीणार्सृग्बिंदुर्जयति भुजदंडो मुरजितः Gīt. 1; मुरवैरिणो राधिकानधि वचनजातं 10.
−दः the discus of Vishṇu.

---