रुण्ठ् रुण्डिका

रुण्ड

रुण्ड a. Maimed, mutilated. −डः,
−डं A headless body, trunk; वेल्लद्भै- रवरुंडमुंडनिकरैर्वीरोऽपिधत्ते भुवः U. 5. 6; Māl. 3. 17.

---