संस्कृत-शब्दकोशः

विक्षीर विक्षेप

विक्षुभ्

विक्षुभ् 1 A., 4. 9. P.
1 To be greatly agitated or disturbed.
2 To confuse, disturb, perplex. −Caus. To agitate, disturb, confuse &c.



Correction: