विच्छित्ति विच्छिन्न

विच्छिद्

विच्छिद् 7 U.
1 To cut off, break, tear asunder, divide; यदर्धे विच्छि- न्नं भवति कृतसंधानमिव तत् S. 1. 9; R. 16. 20; Bh. 1. 96.
2 To interrupt, break off, terminate, end, destroy, make extinct (as a family); विच्छिद्यमानेऽपि कुले परस्य Bk. 3. 52; Amaru. 74.

---