विद्रुम विद्विष्

विद्वस्

विद्वस् a. [विद्-क्वसु]
(Nom. sing. m. विद्वान्; f. विदुषी; n. विद्वत्)
1 Knowing (with acc.); आनंदं ब्रह्म- णो विद्वान् न बिभेति कदाचन; तव वि- द्वानपि तापकारणं R. 8. 76; Ki. 11. 30.
2 Wise, learned. −m. A learned or wise man, scholar; किं वस्तु विद्वन् गुरवे प्रदेयं R. 5. 18.
−Comp.
−कल्प, −देशीय, −देश्य a. (विद्वत्कल्प, विद्वद्देशीय, विद्वद्देश्य) slightly learned, a little learned. −जनः (विद्वज्जनः) a learned or wise man, sage.

---