विपदा विपन्न

विपद्

विपद् 4 A.
1 To go badly; fail, miscarry (as a business &c.).
2 To fall into misfortune or bad state; स बंधुर्यो विपन्नानामापदुद्धरणक्षमः H. 1. 31.
3 To be disabled or incapacitated.
4 To die, perish; नाथवंतस्त्वया लोकास्त्वमनाथा विपत्स्यसे U. 1. 44; हा तात एष ते नरेंद्रचित्तारा- धनोपकरणं जनो विपद्यते Māl. 5; Mk. 1. 38.
5 To obstruct. −Caus. To destroy, kill.

---

विपद् f.
1 A calamity, misfortune, adversity, distress; तत्त्वनिकषग्रावा तु तेषां (मित्राणां) विपद् H. 1. 210.
2 Death; सिंहादवापद्विपदं नृसिंहः R. 18. 35.
−Comp.
−उद्धरणं, −उद्धारः relieving or extricating (one) from misfortune.
−कालः times of need, season of calamity, adversity. −ग्रस्त, −युक्त a. overtaken by or involved in calamity, unhappy, unfortunate.
−सागरः ‘sea of misery’ a very heavy calamity or disaster.

---