विरम विरल

विरम्

विरम् 1 P.
1 To end, terminate, come to an end; अविदितगतयामा रा- त्रिरेव व्यरंसीत् U. 1. 27; 6. 33.
2 To cease, desist, stop, leave off (speaking &c.); एतावदुक्त्वा विरते मृगेंद्रे R. 2. 51; Śi. 2. 13; oft. with abl.; हा हंत किमिति चित्तं विरमति ना- द्यपि विषयेभ्यः Bv. 4. 25; न स्थिरकर्मा विरराम कर्मणः R. 8. 22; वत्सैतस्माद्विर- म विरमातः परं न क्षमोस्मि U. 1. 33; Bh. 2. 80.

---