विलङ्घित विलज्ज

विलङ्घ्

विलङ्घ् 10 U.
1 To pass or spring over, traverse; निवेशयमास विलंघिता- ध्वा R. 5. 42; 16. 32; Śi. 12. 24, 8. 26.
2 To violate, transgress, overstep, disregard, neglect; गतुं प्रवृत्ते समयं विलंध्य Ku. 3. 25; R. 5. 48, Ki. 2. 45, Śi. 17. 12.
3 To violate the limits of propriety; R. 9. 74.
4 To rise towards, ascend or go up to; Ki. 5. 1; N. 5. 2.
6 To give up, abandon, leave aside; मनो बबंधान्यरसान् विलंघ्य सा R. 3. 4.
7 To surpass, excel; इति कर्णोत्पलं प्राय- स्तव दृष्ट्या विलंघ्यते Kāv. 2. 224.
8 To cause to fast.
9 To overcome, surmount.
10 To offend, insult.

---