संस्कृत-शब्दकोशः

विषाण विषाद

विषाणिन्

विषाणिन् a. Having horns or tusks. −m.
1 Any animal having horns or tusks.
2 An elephant; भग्नो निवासोऽयमिहास्य पुष्पैः सदानतो येन विषाणिनागः Śi. 4. 63, 12. 77.
3 A bull.



Correction: