विस्मापन विस्मित

विस्मि

विस्मि 1 A.
1 To wonder or be surprised at; उभयोर्न तथा लोकः प्रावी- ण्येन विसिष्मिये R. 15. 68; उद्वीक्ष्य को भुवि न विस्मयते नगेशं Śi. 4. 19, Bk. 5. 51.
2 To admire.
3 To be proud or conceited; न विस्मयेत तपसा Ms. 4. 236. −Caus. To cause to smile, cause to be surprised, fill with wonder or astonishment; वि- स्मापयन् विस्मितमात्मवृत्तौ R. 2. 33; Bk. 5. 58; 8. 42.

---