व्यत्यय व्यत्यस्त

व्यत्यस्

व्यत्यस् I. 2 A. (व्यतिहे, व्यतिसे, व्य- तिस्ते) To excel, surpass, be above or superior to, outweigh; अन्यो व्यतिस्ते तु ममापि धर्मः Bk. 2. 35. −II. 4. P. To invert, reverse, change upside down; see व्यत्यस्त below.

---