शिखावत् शिग्रु

शिखिन्

शिखिन् a. [शिखा अस्त्यस्य इनि]
1 Pointed.
2 Crested, tufted.
3 Proud. −m
1 A peacock; उष्णा- लुः शिशिरे निषोदति तरोर्मूलालवाले शि- खी V. 2. 23, 4. 8; Pt. 1. 151; Śi. 4. 5).
2 Fire; रिपुरिव सखी संवा- सोयं शिखीव हिमानिलः Gīt. 7; Pt. 4. 110; R. 19. 54; Śi. 15. 7.
3 A cock.
4 An arrow.
5 A tree.
6 A lamp.
7 A bull.
8 A horse.
9 A mountain.
10 A Brāhmaṇa.
11 A religious mendicant.
12 N. of Ketu.
13 The number ‘three’.
14 The Citraka tree.
−Comp.
−कंठं,
−ग्रीवं blue vitriol.
−ध्वजः 1. an epithet of Kārtikeya. −2. smoke. −पिच्छं, −पुच्छं a peacock's tail. −यू- पः an antelope.
−वर्वकः a gourd.
−वाहनः an epithet of Kārtikeya.
−शिखा 1. a flame. −2. a peacock's crest.

---