संस्कृत-शब्दकोशः

शितद्रु शिथिल

शिति

शिति a. [शि-क्तिच्]
1 White.
2 Black; शितितारकानुमितताम्रनयनमरुणी- कृतं क्रुधा Śi. 15. 48.
−तिः The birch tree.
−Comp.
−कंठः 1. an epithet of Śiva; तस्यात्मा शितिकंठस्य सैनापत्य- मुपेत्य वः Ku. 2, 61, 6. 81. −2. a peacock; अवनतशितिकंठकंठलक्ष्मीमिह द- धति स्फुरिताणुरेणुजालाः Śi. 4. 56.
3 a gallinule. −छदः, −पक्षः a goose.
−रत्नं a sapphire.
−वासस् m. an epithet of Balarāma; विडंबयंतं शितिवा- ससस्तनुं Śi. 1. 6.
−सारकः a kind of ebony.



Correction: