संस्कृत-शब्दकोशः

शुटीर्य शुण्ठि

शुठ्

शुठ् I. 1 P. (शोठति)
1 To be impeded or hindered.
2 To limp, be lame.
3 To resist. −II. 10 U. (शो- ठयति-ते) To be idle, lazy, or dull.



Correction: