संस्कृत-शब्दकोशः

श्रय श्रवण

श्रव

श्रव [शृणोत्यनेन श्रु-अप्]
1 Hearing; as in सुखश्रव.
2 The ear.
3 The hypothenuse of a triangle.
4 Flowing, oozing (for स्रव).
5 Fame, glory.



Correction: