संस्कृत-शब्दकोशः

बलीयान बलीशक

बलीवर्द

बलीवर्दः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− ईर्लक्ष्मीः वर् वरणम् - ईश्च वर् च ईवरौ, तौ ददाति - ईवर्दः, बली च ईवर्दश्च बलीवर्दः ।
प्रयोग− "संयोज्याथ बलीवर्दयुगा रचितमङ्गलः । कृत्वा बलिं तस्य तरोरारेभे कृषिमत्र सः ॥"
उल्लेख− कथास०

अर्थ−
साँढे ।



Correction: