संस्कृत-शब्दकोशः

बस्तिशोधन बहतिक्ता

बस्त्

बस्त अर्दने


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- बस्तयते

अर्थ−
१. जानु,
२. माग्नु,
३. मार्नु, दुःख दिनु, सताउनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“बस्त अर्दने” 2 आकुस्मीयः।
  • ‘बस्तु--’ इति मैत्रेयः।
  • तस्य मते उदित्त्वाण्णिचो वैकल्पिकत्वम्।
  • ‘वस्त--’ इति केचिद् दन्तोष्ठ्यादिं पठन्ति।
  • वस्तकः-स्तिका, बिबस्तयिषकः-षिका, बस्तयिता-त्री, बिबस्तयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकगन्धयतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • णिचो वैकल्पिकत्वात् पक्षे शुद्धात्, शुद्धप्रकृतिकसन्नन्तात्, यङन्ताच्च इमानि रूपाणीति विशेषः।
  • यथा--बस्तकः-स्तिका, बिबस्तिषकः-षिका, बाबस्तकः-स्तिका;
  • इति यथायथमूह्यानि।
  • 4 बिबस्तयिषुः, 5 बस्तिः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११०८)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१६८३। सक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (३७५)
  • ↑ C। ‘प्रस्पाश्य मुष्टिमभितर्जयते प्रभर्त्स्यो मल्लो बिबस्तयिषुरेनमगन्धनीयम्।’ धा। का। ३। ३४।
  • ↑ २। ‘इक् कृष्यादिभ्यः’ (वा। ३-३-१०८) इति णिजभावपक्षे इक्प्रत्यये रूपम्। बस्तिः = मूत्रकोशः।



Correction: