संस्कृत-शब्दकोशः

बाढम् बाणगङ्गा

बाण

बाणः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− बण (शब्दे) भावे "घञ्" (३-३-१८) "अच्" (५-२-१२७)
व्युत्पत्ति− बाणः शब्दः अस्यास्ति
प्रयोग− जम्भद्विषत्प्रभृतिदिक्पतिचापमुक्ता बाणाः शिता दनुजनायकबाणसङ्घान्
उल्लेख− कुमारसम्भवम् १७-३

अर्थ−
१. काँड,
२. गाईको कचौंडो वा थुन,
३. बाणासुर,
४. बाणभट्ट कवि,
५. पाँचको सङ्ख्या,
६. नरकट / नरकुल,
७. निसाना,
८. काँडमा प्वाँख लगाइने ठाउँ,
९. नीलो कण्टकारी,
१०. स्वर्ग,
११. मोक्ष,
१२. अग्नि, बाँस,
१४.कटसरैया ।



Correction: