बाहीकाः
बाहुक
बाहु
बाहुः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− बाधृ (विलोडने) "कुः" हश्चादेशः (उ० १-२७)
व्युत्पत्ति− बाधते
प्रयोग− "बाहुप्रतिष्टम्भविवृद्धमन्युरभ्यर्णमागस्कृतमस्पृशद्भिः"
उल्लेख− रघु० २-३२
विस्तार− दीर्घबाहुर्भवेद्राजा समुद्रवचनं यथा । प्रलम्बबाहुरैश्वर्यं प्राप्नुयाद्गुणसंयुतम् । ह्रवबाहुर्भवेद्दासः परप्रेष्यकरस्तथा । वामावर्तभुजा ये तु ये च दीर्घभजा नराः । सम्पूर्णबाहवो ये तु राजानास्ते प्रकीर्तिताः" ।
अर्थ−
१. चौकोसको बाहाँ,
२. पाखुरो,
३. पाखुरादेखि औँलासम्मको शरीरको भाग,
४. जनावरको अघिल्लो गोडा ।