संस्कृत-शब्दकोशः

बिभ्रज्जिषु बिम्बक

बिम्ब

बिम्बः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वी (गतौ) बन् नुम् ह्रस्वश्च निपा० (उ ४-९५)
प्रयोग− "पतन्ति बिम्बादुत तिग्मतेजसः"
उल्लेख− किरा० १४-५३
विस्तार− "बिम्बोऽस्त्री मण्डलं त्रिषु" अम० ।

अर्थ−
१. चन्द्रमा वा सूर्यको बाटुलो घेरा वा मण्डल,
२. बाटुलो चक्का वा घेरा/गोलाकार वस्तु,
३. ऐना,
४. घडा,
५. छाया/कमण्डलु,
६. झलक/आभास,
७. गोलकाँक्रीको फल ।


बिम्बः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वी (गतौ) बन् नुम् ह्रस्वश्च निपा० (उ ४-९५)
प्रयोग− "पतन्ति बिम्बादुत तिग्मतेजसः"
उल्लेख− किरा० १४-५३
विस्तार− "बिम्बोऽस्त्री मण्डलं त्रिषु" अम० ।

अर्थ−
१. छेपारो,
२. सर्प ।


बिम्बम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. चन्द्रमा वा सूर्यको बाटुलो घेरा वा मण्डल,
२. बाटुलो चक्का वा घेरा/गोलाकार वस्तु,
३. ऐना,
४. घडा,
५. छाया/कमण्डलु,
६. झलक/आभास,
७. गोलकाँक्रीको फल ।



Correction: