संस्कृत-शब्दकोशः

बिसिल बिस्त

बिस्

बिस प्रेरणे


गणः- तुदादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- बिस्यति

अर्थ−
१. फ्याँक्नु, उडाउनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“बिस प्रेरणे” 2 ‘विस--’ इति कुत्रचिद् दृष्टः पाठोऽप्रामाणिकः।
  • बेसकः-सिका, बेसकः-सिका, बिबेसिषकः-बिबिसिषकः-षिका, बेबिसकः- सिका;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि दैवादिककुस्यतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • 4 बिस्तः, बिसम्।
  • 5 बिसितम्।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१११७)
  • ↑ (४-दिवादिः-१२१७। अक। अनि। पर।)
  • ↑ (२३४)
  • ↑ ४। औणादिके (द। उ। ६-७) तन्प्रत्यये, ‘तितुत्रतथ--’ (७-२-९) इत्यादिना इण्निषेधे च रूपमेवम्। केचित्तु धातोरस्य सेट्त्वेऽपि, ‘अपरिमाणबिस्ताचित--’ (४-१-२२) इत्यत्र बिस्त इति निपातनान्निष्ठायामनिट्त्वमिति साधयन्ति। शास्त्रस्य सङ्कोचे प्रमाणाभावात् तच्चिन्त्यम्।
  • ↑ आ। ‘… वेदव्योषकृदप्लुषो बिसितधीकुस्यज्जनांहोबुसम्।’ धा। का। २। ६६।



Correction: