संस्कृत-शब्दकोशः

बीजोदक बीभत्स

बीज्य

बीज्य (विशेषण)


निष्पत्ति− "यप्" (वा० ५-२-१२०)
व्युत्पत्ति− बीजमस्यास्ति

अर्थ−
१. बीउबाट निस्केको वा उम्रको/बीउसम्बन्धी,
२. कुलीन ।



Correction: