संस्कृत-शब्दकोशः

ब्रह्मज्योति ब्रह्मण्यता

ब्रह्मण्य

ब्रह्मण्यः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "यत्" (५-१-७)
व्युत्पत्ति− ब्रह्मणे हितः
विस्तार− जीवात्मा प्रकृतिश्चापि ब्रह्मेति व्यपदिश्यते । ताभ्यां यः स्थितिभोगादेः सर्वावस्थासु कारणम् । ब्रह्मण्यः स च विज्ञेयः सप्तर्णो भगदायकः" इति निरुक्तिः ।
"ब्रह्मण्यः ब्रह्मकृद्ब्रह्मा ब्रह्म ब्रह्मविवर्धनः" वि० स० ।

अर्थ−
१. मुज झार,
२. किम्बू ।


ब्रह्मण्य (विशेषण)


अर्थ−
१. ब्रह्म वा ब्रह्मासम्बन्धी,
२. ब्राह्मणमा विश्वास र श्रद्धा गर्ने ।



Correction: