संस्कृत-शब्दकोशः

भक्ष्याभक्ष्य भगघ्न

भग

भगः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भज (सेवायाम्) "घ:"(३-३-११८)

अर्थ−
१. सूर्य,
२. चन्द्रमा,
३. शिव,
४. सौभाग्य,
५. गौरव,
६. कीर्ति,
७. सौन्दर्य,
८. सबैमा उत्तमपन,
९. प्रेम,
१०. खुसीयाली,
११. असल गुण वा धर्म,
१२. सांसारिक वस्तुमा बेवास्ता,
१३. मोक्ष,
१४. सम्पूर्ण ऐश्वर्य, धर्म, यश, लक्ष्मी, वैराग्य, मोक्ष यी छ वटा विभूति ।


भगम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. श्री,
२. योनि,
३. वीर्य,
४. इच्छा,
५. ज्ञान,
६. वैराग्य,
७. कीर्ति,
८. माहात्म्य,
९. ऐश्वर्य,
१०. यत्न,
११. धर्म,
१२. मोक्ष,
१३. पुतौरो,
१४. उत्तराफाल्गुनी नक्षत्र । भनाइ छ-

“भगं श्रीर्योनिवीर्येच्छाज्ञानवैराग्यकीर्तिषु ॥
महात्म्यैश्वर्ययत्नेषु धर्मे मोक्षे ॥”

(मेदिनीकोश)

“ऐश्वर्यस्य समग्रस्य धर्मस्य यशसः श्रियः ॥
वैराग्यस्याथ मोक्षस्य षण्णां भग इतीरणाः ॥”

(विष्णुपुराणे) ।



Correction: