संस्कृत-शब्दकोशः

भञ्जन भञ्जरु

भञ्जनक

भञ्जनकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भञ्जो (आमर्दने) "ल्युः" (३-१-१३४) सञ्ज्ञायां "कन्"
विस्तार− "वक्त्रं वक्रं भवेद्यस्य दन्तभङ्गश्च जायते। कफवातकृतो व्याधिः भञ्जनक सञ्ज्ञितः॥"

अर्थ−
१. पक्षाघात रोग,
२. दाँत झरेर मुख बाँङ्गिने रोग ।



Correction: