संस्कृत-शब्दकोशः

भनिग् भपति

भन्द्

भदि कल्याणे सुखे च


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भन्दते

अर्थ−
१. शुभ कर्म गर्नु,
२. सुखी हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“भदि कल्याणे सुखे च” 2 3 ‘भदि कल्याणे’ इति चुरादावपि दुर्गः पठतीति क्षीरतरङ्गिण्यामुक्तम्।
  • दुर्गा- तिरिक्तेन केनापि तस्य धातोः चुरादिष्वपठितत्वादस्माभिर्न लिखित इति ज्ञेयम्। कल्याणम् = मङ्गलम्, सुखम् = आत्मगुणः, आत्मगुणोदयो वा।
  • भन्दकः-न्दिका, भन्दकः-न्दिका, बिभन्दिषकः-षिका, बाभन्दकः-न्दिका;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककन्दतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • 5 भद्रम्, 6 नतभन्दिनी।
  • 7 भदाकः, 8 भदन्तः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११४४)
  • ↑ (१-भ्वादिः-१२। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ [अ]
  • ↑ (१६३)
  • ↑ ४। औणादिके (द। उ। ८-४६) रन्प्रत्यये रूपमेवम्। बाहुलकाद्धातुनकारस्य लोपः।
  • ↑ B। ‘प्रश्विन्दिताशं यशसा पुराऽप्यसौ विवन्दिषुस्तं नतभन्दिनं विभुम्।’ धा। का। १। ३।
  • ↑ ५। पिनाकादिषु (द। उ। ३-३४) दर्शनादाकप्रत्यये नकारलोपे च रूपमेवम्। भदाकः = अकुटिलः।
  • ↑ ६। ‘भन्देर्नलोपश्च’ (पञ्चपाद्युणादिः ३-१३०) इति झच्प्रत्यये, ‘झोऽन्तः’ (७-१-३) इत्यन्तादेशे नकारलोपे च रूपमेवम्। भदन्तः = प्रव्रजितः।



Correction: