संस्कृत-शब्दकोशः

भयहारिन् भयाकुल

भया

भया (स्त्रीलिङ्ग)


अर्थ−
१. हेति नामक राक्षसकी स्वास्नी, एक राक्षसी,
२. बैसठ्ठी हात लामो, छप्पन्न हात चौडा र छत्तीस हात अग्लो एक डुङ्गा ।



Correction: