संस्कृत-शब्दकोशः

भयार्त भयोत्तर

भयावह

भयावह (विशेषण)


निष्पत्ति− आ+वह (प्रापणे) "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− भयमाबहति
प्रयोग− "स्वधर्मे निधनं श्रेयः परधर्मे भयावहः"
उल्लेख− गीता ३-३५

अर्थ−
१. डरलाग्ने,
२. जोखिमको ।



Correction: