संस्कृत-शब्दकोशः

भरथ भरित

भरद्वाज

भरद्वाजः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− द्वाभ्यां जातः द्वाजः
प्रयोग− "मूढे भर द्वाजमिमं भर द्वाजं बृहस्पते। यातौ यदुक्त्वा पितरौ भरद्वाजस्ततस्त्वयम्"
उल्लेख− भाग० १-२०-५

अर्थ−
१. सप्तर्षिमध्येका एक गोत्रप्रवर्तक ऋषि,
२. भद्राई चरो,
३. बौद्धहरूका एक अर्हत. ४. एक प्राचीन देश,
५. शंयुनामक अग्निको जेठो छोरा ।



Correction: