शब्दकल्पद्रुमः
बुद्धिमान् || [त्] त्रि, (बुद्धिर्विद्यते यस्य । बुद्धि + मतुप् ।) बुद्धियुक्तः । ज्ञानवान् । यथा, — “तद्भुज्यते यद्द्विजभुक्तशेषं स बुद्धिमान् यो न करोति पापम् ॥” इति गारुडे १५५ अध्यायः ॥