संस्कृत-शब्दकोशः

बुद्धिजीविन् बुद्धिसहाय

बुद्धिमत्

शब्दकल्पद्रुमः

बुद्धिमान् || [त्] त्रि, (बुद्धिर्विद्यते यस्य । बुद्धि + मतुप् ।)
बुद्धियुक्तः । ज्ञानवान् । यथा, —
“तद्भुज्यते यद्द्विजभुक्तशेषं स बुद्धिमान् यो न करोति पापम् ॥” इति गारुडे १५५ अध्यायः ॥



Correction: