संस्कृत-शब्दकोशः

बुधसानु बुधा

बुधसुत

शब्दकल्पद्रुमः

बुधसुतः || पुं, (बुधस्य सुतः पुत्त्रः ।)
पुरूरवाः । इति पुराणम् ॥ (यदुक्तं हरिवंशे । २६ । १ । “बुधस्य तु महाराज ! विद्वान् पुत्रः पुरूरवाः । तेजस्वी दानशीलश्च यज्वा विपुलदक्षिणः ॥” अयं हि इलागर्भसंभूतः ॥ बुधस्य बुद्धदेवस्य सुतः पुत्त्र इति विग्रहे । बुद्धपुत्त्रो राहुलः । स तु यशोधराया गर्भसम्भूतः ।)



Correction: