संस्कृत-शब्दकोशः

बुवदुक्थ बुषी

बुष

वाचस्पत्यम्

बुष(स) ||‍ न० बुस्यते उत्सृज्यते बुस—उत्सर्गे च पृषो० वा षत्वम् । (आगडा) १ तुच्छवान्ये फलरहितधान्ये अमरः । अयं बोपधः २ उदके वेदनिघण्टुः ततः तृणा- चतुरर्थ्यां स । बुसस तत्समीपादौ त्रि०। पृषो० दीर्थः बूसमप्यत्र ।


शब्दकल्पद्रुमः

बुषं || क्ली (बुस्यते उत्सृज्यते यत् । बुस्यिर् उत्सर्गे + “इगुपघेति ।” ३ । १ । १३५ । इति कः । पृषोदरादित्वात् षत्वं विभाषया ।)
बुसम् । तुच्छधान्यम् । आगडा इति भाषा । यथा, —
“उन्मेषमेषतुषतोषझषाभिलाषकुल्माषमाषवुष- वेषतुषाररोषाः । इति मूर्द्धन्यमध्ये पुरुषोत्तमः । इति भरतः ॥



Correction: