संस्कृत-शब्दकोशः

बुस बूक्क

बुस्त

वाचस्पत्यम्

बुस्त ||‍ आदरे अतादरे च चु० उभ० सक० सेट् । बुस्तयति ते अबुबुस्तत् त ।


वाचस्पत्यम्

बुस्त ||‍ न० बुस्त्यते नाद्रियते आद्रियते वा बुस्त—घञ् । १ पत- सादिफलस्य त्याज्ये अंशे (बुथि) २ मांसपिष्टकभेदे च अमरभरतौ ।


शब्दकल्पद्रुमः

बुस्त || क अनादरे । आदरे । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (चुरा०-पर०-सक०-सेट् ।)
क बुस्तयति खलं लोकः । बुस्तयति धीरं साधुः । इति दुर्गादासः ॥


शब्दकल्पद्रुमः

बुस्तं || क्ली (बुस्यते अनाद्रियते यत् । बुस्त क अनादरे + घञ् । यद्वा बुस्यते त्यज्यते स्म इति । बुस्यैर उत्सर्गे कर्म्मणि क्तः ।)
मांसपिण्डक- विशेषः । स्थालीभृष्टमांसम् । पनसादिफलस्या- सारभामः । इत्यमरभरतौ ॥ भॐता इति ख्यातः ॥



Correction: