संस्कृत-शब्दकोशः

भविन भविष्णु

भविल

भविलः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भू "इलच्" (उ० १-४५)
विस्तार− "पीठकेलिः पीठमर्दो भविलश्छिदुरो विटः" त्रिकाण्ड०

अर्थ−
१. नाठो,
२. कामुक ।



Correction: