संस्कृत-शब्दकोशः

भड भण

भडिल

वाचस्पत्यम्

भडिल ||‍ पु० भड—इलच । १ वीरे २ सेवके उज्ज्वलः । ३ ऋषि भेदे ततः गर्गा० अपत्ये यञ् । भाडिल्य तदपत्ये अश्वा० फञ् । भाडिल्यायन तदपत्ये बहुत्वे तस्य लुक् ।


शब्दकल्पद्रुमः

भडिलः || पुं, (भडतीति । भडि + “सलिकल्यनि- महिभडिभण्डीति ।” उणा०-१ । ५५ । इति इलच् ।)
सेवकः । शूरः । इत्युणादिकोषः ॥



Correction: