संस्कृत-शब्दकोशः

भाकोष भाक्तिक

भाक्त

भाक्त (विशेषण)


निष्पत्ति− "अण्"(४-३-७६)
व्युत्पत्ति− भक्तेः गौणवृत्तेरागतः

अर्थ−
१. अर्काको मुख ताक्ने/परतन्त्र,
२. खाने चिज हुन योग्य,
३. गौण वा गौण भावमा प्रयोग हुने ।



Correction: