संस्कृत-शब्दकोशः

भरिमन् भरुक

भरु

वाचस्पत्यम्

भरु ||‍ पु० भृ—उन् । १ स्वामिति उज्ज्वल० । २ स्वर्णे ३ शिवे मेदि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

भरुः || पुं, (भरति बिभर्त्ति ज्रगदिति । भृञ् भरणे + “भृमृशीतॄचरित्सरितनिधनिमिमस्जिभ्य उः ।” उणा० १ । ७ । इति उः ।)
विष्णुः । इति सिद्धान्तकौमुद्यामुणादिवृत्तिः । समुद्रः । स्वामी । इति संक्षिप्तसारोणादिवृत्तिः ॥ स्वर्णम् । शिवः इति । मेदिनी । रे, ६९ ॥



Correction: