संस्कृत-शब्दकोशः

भरिविक्रम भरुज

भरु

भरुः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भृञ् (भरणे) "उः" (उ० १-७)
व्युत्पत्ति− भरति

अर्थ−
१. पति,
२. मालिक,
३. शिव,
४. विष्णु,
५. सुन,
६. समुद्र ।



Correction: