शब्दकल्पद्रुमः
भवाब्धिः || पुं, (भवः अब्धिरिवेत्युपमितसमासः । भव एव अब्धिर्वा ।)
संसाररूपसमुद्रः । यथा, “ध्येयं सदा परिभवघ्नमभीष्टदोहं तीर्थास्पदं शिवविरिञ्चिनुतं शंरण्यम् । भृत्यार्त्तिहं प्रणतपालभवाब्धिपोतं वन्दे महापुरुष ! ते चरणारविन्दम् ॥” इति श्रीभागवते ११ स्कन्धे ५ अध्यायः ॥