संस्कृत-शब्दकोशः

भिदु भिदेलिम

भिदुर

वाचस्पत्यम्

भिदुर ||‍ न० भिद—कुरच् । १ स्वयंभेदनशीले अमरः । २ प्लक्षवृक्षे राजनि० । तस्य सौधभेदकाङ्कुरवत्त्वात् तथात्वम् ।


शब्दकल्पद्रुमः

भिदुरं || क्ली (भिनत्तीति । भिद् + “विदिभिदि- च्छिदेः कुरच् ।” ३ । २ । १६२ । इति । कुरच् ।)
वज्रम् । इत्यमरः । १ । १ । ५० ॥ प्लक्षवृक्षे पुं । इति राजनिर्घण्टः ॥



Correction: