संस्कृत-शब्दकोशः

भुक्ति भुक्तिसुहित

भुक्तिप्रद

वाचस्पत्यम्

भुक्तिप्रद ||‍ पु० भुक्तिं भोगं भोजनं वा प्रददाति स्वल्पायास- भक्ष्यत्वात् । मुद्गे राजनि० लघुपाकत्वात्त्वम् ।


शब्दकल्पद्रुमः

भुक्तिप्रदः || पुं, (भुक्तिं भोगं प्रददातीति । प्र + दा + “आतश्चोपसर्गे ।” ३ । १ । १३६ । इति कः ।)
मुद्गः । इति राजनिर्घण्टः ॥ भोग- दातरि, त्रि ॥



Correction: