शब्दकल्पद्रुमः
भैक्षभुक् || [ज्] त्रि, भैक्षाशी । भिक्षाशी । भैक्षं भुङ्क्ते यः । इति कर्त्तरि क्विप्प्रत्ययेन । निष्पन्नं ॥ (यथा, महाभारते । १४ । ४६ । ३ । “गुरुणा समनुज्ञातो भुञ्जितान्नमकुत्सयन् । हविष्यभैक्ष्यभुक् चापि स्थानासनविहार- वान् ॥”)